تحریف استعمار :

چین ؛ استعمار پاورچین !

....

از ریش پرستی تا بیش پرستی:

از اذتهاب اقتصادی تا التهاب اقتصادی!

.....

طالبانه ایسم در آموزش و پروارش!

افراط گرایی در مدارس:

تحریف بچه ها در مدارس از زبان یک مادر عصبانی:

معلمهای شهرک خیلی مذهبی اند بچه های مردم را از بین برده اند

اصلا حق ندارند اینجور چیزها ور کله ی بچه های مردم بخوانند.

معلمند کارشان درس دادن است عیبشان این است که خیلی سر بچه های مردم

را از نماز و روزه پر می کنند. آیا نباید فکر کنند که بچه های کم سن و سال و نافهم

مردم آنچنان با تعصب روزه می گیرند که سلامتی شان به خطر افتاده ...

بچه ی ۱۱ ساله ام از اول ماه رمضان یک روز را هم روزه نخورده انقدر ورسرشان

خوانده اند که اگر در حال مرگ باشد یک روز را هم نمی خورد اگر بمیرند و گوشه

بیمارستان بیفتند روزه شان را نمی خورند .

یک روز دخترم را تا حد مرگ زده ام چون داشت از روزه می مرد رنگش زرد شده بود

مثل زردچوبه و کف از دهانش می ریخت هر چه می گفتم روزه ات را بخور داری

میمیری فدای آدما می شی به گوشش نمی رفت که نمی رفت. کی مسئول

این اتفاقات است؟

دختر من هنوز عادت ماهیانه نشده است ولی آنچنان وحشتی از روز قیامت به کله اش

فرو کرده اند که روزه اش را که نمی خورد هیچ آنچنان حجابش را حفظ می کند که حتی

پیش دائی اش یا عمویش یا پدربزرگش حتی پدرش هم نمی توان روسری را از سر

گرمازده اش دور کرد.

اگر این آموزشها بدرد بخور بود چرا بچه های مردم تا دست راست و چپش را می فهمند

یا معتاد می شوند یا بدکاره ...

نقدی بر نقد تلویزیون :

تناقض گویی در برنامه پلی به گذشته ، شبکه دو ، مورخه ۸/۷/۱۳۸۷ :

مجری از یک سو ی می گفت:( که خانواده رضا شاه در هنگام تبعید از ایران

به جزیره موریس ، در بمبئی توقف داشتند و شمس گفته بود که ما در بمبئی

فقط پنکه و دستمال و دمپایی خرید کردیم . در حالیکه شمس دروغ گفته ما

صورت حسابهایش را در بایگانی داریم. که سیصد صندوق به اضافه یک ماشین

کوچک قرمز برای شمس در بمبئی خریداری و با کشتی به همراه خود برده اند.)

از سوی دیگر در پایان برنامه آقای مجری برنامه پلی به گذشته گفت:

( خانم عصمت زن مورد علاقه رضاشاه در جزیره موریس ، بعدها برای خود من

 که حتی فیلم گفتگو با خانم عصمت را دارم گفت که وقتی در جزیره موریس

بودیم سوسمارها روی دست رضا شاه می افتاد و او خیلی ناراحت می شد و پشه بند

هم نداشتیم و پنکه هم نداشتیم و ... آقای مجری اضافه کرد: بله انگلیسیها به هیشکی

رحم نمی کنند...)

همانگونه که در اظهارات مجری می بینید معلوم نیست توی اون سیصد صندوق اگر

پشه بند و پنکه نبوده ، پس چه بوده؟

از آقای مجری بپرسید کدام حرفتان را باور کنیم قضیه سیصد صندوق یا قضیه پنکه نبود

پشه بند نبود سوسمار بود و انگلیسی ها را به هیچ کس رحم نبود؟ !